Ei roleg summing over skogane i Trøndelag var alt som røpa den vesle flygaren. Då 110-sentralen i Midt-Noreg testa ein drone til å redda personar i naud, sette dei ikkje berre eit teknisk stykke arbeid ut i live – dei knytte band attende til eit urgammalt instinkt.
Redningssoga er full av stille heltar som upp gjennom tidi hev henta fram ny verktøy. Frå dei fyrste mannskapi med tau og båre, til radiomeldingsbilane, og no til dronar som kann sjå gjennom røyk og mørker. Testen frå Midt-Noreg minner um at framsteget ikkje alltid er høglydt og namngjeti – det veks ofte fram or den daglege pliktkjensla hjå folk som vil hjelpa.
Sentralen hev ikkje gått ut med store ord, men ein kjenner att andedraget: ein stille trang til å tøygja ut handi si. Ei drone kann flyga dit vaksne karar ikkje kjem snøgt nok, kann landa ein lett pakke med livreddande utstyr på stader som ikkje tolar tunge køyretøy, og kann senda bilæte attende til operatøren som kann avgjera kva som trengst. Alt dette er ikkje magi, men samansette bitar av fysikk og dataprogram. Likevel er det noko større i det: det er menneske som tek i bruk skaparverket på nytt vis for å verja kvarandre.
Historisk sett hev kvar ny hjelpar vorte møtt med undring. Då dei fyrste biletelefonane kom til naudsentralane, var det nokon som riste på hovudet. No er det dronar. Og nett som med so mykje anna i norsk redningsteneste, er det ikkje dei store hovudstadskontora som dreg lasset åleine – det er distrikti som Midt-Noreg, med sine bratte lier, lange fjordar og spreidde busetnad, som hev størst trong for slike hjelperåd. Det er i slike landskap den nye teknologien verkeleg vert prøvd.
Ein annan ting er verdt å merka seg: testen syner at dronen ikkje erstattar mennesket, men gjer mennesket friare. Brandmannskapen og ambulansearbeidarane kann konsentrera seg um det dei er best til – å handsama skadd – medan dronen kryssar den fyrste avgjerande avstanden. Slik vert tidi betre nytta, og tidi er ofte den knappaste ressursen når det gjeld liv og helse. I Midt-Noreg hev dei med dette teke eit steg som andre no vil fylgja.
Det er lett å gløyma at bak kvar slik nyvinning ligg det lange arbeidsdagar med papir, søknader og testing. Men resultatet er ein stor siger: ei tryggare kvardag for alle som bur og ferdast der ute. Den vesle dronen hev vorte eit teikn på at det ikkje er maskinen som reddar menneske – det er den menneskelege hugnaden som til slutt når fram, same kva form han tek. Midt-Noreg hev synt veg, og resten av landet vil ha godt av å fylgja etter.
Kjelde: Adresseavisen
Leave a Reply