Det hev lenge vore eit tungt spursmål korleis me kann færda med naturen på ein betre måte, utan å leggja ned heile næringsvegen. Men no kjem der fram ein ljosare synsrand. Ny teknologi kann gjera landbruket reinslegare, og det utan at bonden må leggja ned plogen.
Det er serleg metan som er den store ulempi. Kui og andre dyr gjer frå seg dette gasslaget, og det er mangt eit tungt ord lagt på den saki. Men den nyfikne forskaren og den framsynte teknikaren hev ikkje gjevi seg. Dei hev funni minst tri vegar til å minnka metanet ved hjelp av nytt sinn og nye greior. Det eine er å leggja noko i fôret som gjær at metanet ikkje kjem so lett. Det andre er å nytta maskiner og måtar som fær halda styr på gjødseli, so ho ikkje slepp ut so mykje av dette gasslaget. Det trie er å endra sjølve fôringsvisi, so dyri ikkje produserer so mykje metan i magen.
Dette er ikkje nokon lettvint veg. Men det er ein veg fram. Det hev vore ein gamal tanke at landbruk og miljø ikkje kann gå i hop, men her ser me at det er råd å gjera framsteg som kann gagna både bonden og jordi. Den norske bonden hev alltid vore framsynt og klok, og no fær han nye verkty i hender.
Det er ogso ein glede at denne teknologien ikkje krev at ein skal gå attende til eit eldre og uvitskapleg samfund. Tvert imot. Det er den same framstegsanda som bygde opp den moderne norske jordbruksdrifta i fyrste stykket, som no fær nye utslag. Me skal taka vare på det gode og ærlege arbeidet som bonden gjær, og med teknologien kann me gjera det endå betre.
So er det ikkje berre metanet som vert mindre. Det er ogso trui på at me kann hava eit produktivt og framtidsretta landbruk i Noreg. Utan at det kostar for mykje på rekningen for naturen. Det er ei von og ei gleda.
Kjelde: Forskning.no
Leave a Reply