Det er ei retteleg gleda å sjå at TrollfesT endå ein gong stig fram med nytt stoff. Denne gongen hev det norske folkemetal-bandet gjort seg klare til å kasta ut albumet *Trollywood* — eit ordspel som eg vil lata stå for seg sjølv, men som bærer i seg ein kjerne av noko gamalt og kjent. Her finn me nemleg ikkje berre ein vanleg hardrock-plate, men eit verk som leikar seg med dei heimlege sogene og dei gamle bergtrolli, til tonar som både er tunge og lette på same tid.
Eg tenkjer på at det dimed er noko ved dette som ikkje berre er morosamt, men som og talar til noko djupt i mannsminnet. Trolli i norsk folketru var ikkje berre stygge og farlege; dei budde i bergi og vardi heimleg råd og gamle seder. Slik er det og med dette bandet: Dei hev ein rot i norsk bonde- og fjellkultur som dei blandar med ein moderne, ja nærast balkanaktig energi. Når dei no syng um «Day Drinking» og «The Troll Oscars», er det ei vitring um at det gamle og det nye kann møtast og leika seg saman.
Det som gjer meg særleg hugnad, er at denne skivi lover å vera tyngre og meir aggressiv enn dei fyrre. Det er ikkje snakk um noko klårt brot med fortidi, men heller ei vidareføring — ein kjempar framleis med dei same folkemelodii og dei same store kori, men no med ein kraft som minner um dei fyrste åri deira. Det viser at eit band som hev halde det gåande i tjue år og vel so det, enno kann finna nye vegar og ikkje berre gjentaka seg sjølve.
Og so er det dette med humoren. I ein tid der so mykje i kulturlivet vert gjort i største alvor, er det ei velsigning at TrollfesT enno hev mot til å driva ap med seg sjølve og med heile underhaldningsindustrien. Dei tek ikkje seg sjølve for høgtidelig, men dei spela ikkje mindre godt av di. Tvert um: Det er ofte i den leikandi tonen at det beste stoffet kjem fram.
Når me no ventar på fyrste singelen i august, kann me gleda oss yver at det framleis finst norske krefter som held tradisjonen i hevd, men som ikkje er redde for å kasta inn nye innslag frå den vide verdi. Det er nasjonal stolthet — ikkje på ein trang eller utestengjande måte, men på ein opa og leikande vis. Dette er musikk som samlar folk, som fær dei til å dansa og le, og som minner oss um at landet vårt ikkje berre er ski og fjordar, men og troll og eventyr og ein heil skatt av gamle tonar.
Kjelde: Heavymetal.no
Leave a Reply