På Jørem gård hev det hendt noko som minner meir um eventyr og gamle visor enn um kvardagslegt landbruk. Jordbæri som heng der, som frå ein sogebok med billeder av paradis, hev fenge folk til å tala um magi, og det er ikkje utan grunn. Det er fyrst og fremst gledelegt å sjå at norsk jordbruk ikkje stend stillt, men held fram med å finna nye vegar midt i ein tid då mange klagar på at matproduksjonen vert for maskinell og langt frå mennesket.
På denne garden hev dei ikkje nøgt seg med det gamle, men hev verkeleg gjort noko ut av utsalet. Det er eit døme på korleis lokalkunnskap og moderne tankegang kann gå hand i hand, utan at den eine parten må vika for den andre. At jordbæri heng slik dei gjer, ikkje berre som varer, men som eit syn, vitnar um eit medvit um at folk ikkje kjem berre for å kjøpa, men for å uppleva, for å sjå og for å smaka på noko som er vaksi fram av den norske moldi.
Framtidsplanine som garden hev, er spennjande, ikkje minst av di dei syner at det er von i bygde-Noreg. Medan mange talar um avfolkning og nedgang, stend gardar som denne fram som eit levande døme på at det går an å skapa noko nytt av det gamle, dersom ein hev hugen og viljen. At dei hev valt å satsa på utsalsstad framfor berre å levera til store kjeder, er eit teikn på at dei vil ha kontakt med folk, med kundane, med heimbygdi.
Slik magi som det vert tala um, er ikkje nokor ovnaturleg kraft. Det er arbeid, kunnskap og kjærleik til jordi og til frukti som stend att. Det er ei påminning um at det beste me hev, ofte er det næraste og det me kjenner best. Jørem gård er eit fyrtårn i ei verd som tidt ser seg blind på alt som er stort og framandt, og gløymer at dei små, men solide tingi, som jordbær frå eigen gard, hev ein eigen, uhyre verdi. Dette er noko å heia på, ikkje berre for bygdi, men for heile landet.
Kjelde: Adresseavisen
Leave a Reply