Det er ei stillfarande erkjenning som ligg i sjølve utgangspunktet: at sjølv dei mest avanserte konstruksjonane vert hemma av eit gammalt og jordnært problem – at ikkje alle ledd i ei verksemd talar same mål. Når innkjøpsavtalen hjå ein underleverandør og teikningi på skjermen hjå ingeniøren lever i kvar si lukka verd, oppstår det ikkje berre tidstap og irritasjon, men og ein viss fare for at den opphavlege meiningi forsvinn i overgangane.
Meldt i eit fagleg webinar frå Onshape og Arena er nett denne kløyvingi i fokus. Her vert det synt fram korleis eit solid band millom konstruksjonsløysingar (CAD) og livssyklusstyring (PLM) kann omskapa ein leverandørfrespurnad til ein godkjend endringsordre – på minutt, ikkje dagar. Det er i seg sjølv ei gledeleg utvikling, men det er dei underliggjande verknadene som gjer nyhendet verdt å grunna over.
For den observante lesaren er det slåande kor mykje av denne framgangen som likjest på ein gamal handverkstanke. I dei eldre verkstadene var det vanleg å tenkja at gods og idé skulle flyta roleg og fritt, slik at meister, svein og læregut alle drog i same hamn. Det var ikkje berre eit spursmål um snøggleik; det handla um tillit og um at kvaliteten heldt seg heil frå fyrste meiselhogg til siste montering.
Når ein i dag tek i bruk skybaserte plattformar for å binda saman interne lag og ytre partnarar, er det på ein måte den same gamle verkstadandens frigjering frå handskrivne setlar og rådlause telefonsamtalar. Ein fær attende noko av den oversynlege flyten som gjekk tapt då verksemdene vaks seg store og avdelingane vart til isolerte øyar. Sporbarheiti som vert nemnd, er ikkje berre eit byråkratisk krav; ho er minnet i systemet, slik meisteren i si tid hugsa kvar einaste justering som var gjord på ei viktig maskin.
Det positive her er ikkje berre at ein kann vinna tid og spara pengar. Det er at ein med slike verkty byggjer bruer millom menneske som fyrr sat med ryggen mot kvarandre. Når endringsarbeidet vert meir smidig, vert det og lettare å halda fast ved den skapargleda som alltid hev vore motoren i teknisk framsteg. Denne venda mot samanhengande prosessar kann minna um at sjølv i ei tid med kunstig intelligens og utspjåka datakraft, er det framleis den menneskelege trongen til orden, samforstand og pålitande samspel som er den verkelege berebjelken.
Kjelde: eeNews Europe
Leave a Reply