Då ein fransk luftballong vart teken av vinden og enda upp i Noreg.

Det hender seg at lagnaden skriv underlege sogur – sogur som minner um at verdi er større og vidare enn det me ofte tenkjer i kvardagen. Ei slik soga hev no hendt, når ein fransk luftballong vart teki av vinden og flaug ei ferda på 15 timar – like frå Paris og hit til Seljord i Telemark. For to franskmenn som berre skulde ut på ei lita reise, enda det heile med at dei kom langt, langt lenger enn dei nokon gong hadde tenkt.

I grunnen er detta ei historie som rører ved noko djupt i oss. Me tenkjer gjerne på vår tid som ei tid der alt er kontrollert og utrekna. Me hev kart og kompass og GPS og alt som skal til for å finna vegen. Men her ser me at naturen framleis hev siste ordet – at vind og vér og straumar kan føra menneskje dit dei sjølve aldri hadde valt. Det er ei audmjuk påminning um at me ikkje er herrar yvi alt, men heller lik den gamle sjøfararen som må lyda på vindi og sjøen.

Men det mest gledelege i denne soga er ikkje sjølve den uventa ferda, men heller måten alt gjekk so vel. For midt i all denne overrumplande hendingi, vert det klårt at to menneskje – framande i eit ukjend land – vart tekne imot med varme og hjelpsemne. Her i Telemark, millom fagre fjell og grøne dalar, stod folk klare til å taka imot luftballongfararane med godvilje og omsut. Det er nett slik eit lite lokalsamfund verkar når det stend på: ein hjelper til, og framandfolk vert til grannar.

Og lat oss ikkje gløyma at detta samstundes er ei historie um at det gamle, romantiske sambandet millom luftballongen og eventyret ikkje hev doytt. I ei tid då mykje er knytt til skjermar og tastatur, hev to menn late seg bera av vindi – og enda opp som ein levande påminning um at verdi framleis romar uventa sogur, um me berre hevar augo og ser upp.

Så fær me vona at dei to franskmennene tok med seg eit godt minne frå Noreg – ikkje berre um ein overraskande landing i Seljord, men og um eit folk som tok imot dei med hjarta. For i det små, i den daglege hjelpsemni og den uventa gjestfridomen, finn me ofte den største rikdomen.

Kjelde: Forskning.no