Ein pilegrim stig inn på ein gard og spør: «Er det vel eit toalett her? Kanskje ein kanelbolle?» Det er ikkje noko storveges spursmål, men det samlar i seg noko djupt menneskjelegt — trongen til kvile og ei god bita mat undervegs på den lange ferdi.
Vegane til heilage stader hev vore trampa av føter i meir enn tusen år. I millomalderen gjekk pilegrimar frå alle kantar av Europa mot Nidaros for å beda ved Olav den heilage si grav. Dei sokkutte vandrarane bad ikkje berre for syndene sine; dei trong og husrom, mat og ein stad å setja seg. Ser ein nøgje etter i gamle skildringar, finn ein at slike kvardagslege ting hev fylgt pilegrimsferdi jamt og trutt. Trong til ein do og ein søt bolle er ikkje ny — det er ein raud tråd gjennom heile soga.
I vår tid hev pilegrimsrørsla vakna til nytt liv. Tusund av menneskje legg kvart år ut på den gamle vegen, og dei møter både regn og sol, motbakkar og flate slettor. Vêret sette ingen stoppar for pilegrimane. Ein regnskur gjer sitjeplassen under taket endå meir innbydande. Ein kald vind gjer ein varm kanelbolle til ei liti signing. Dei gamle visste at motgang på vegen var ein del av den andelege reisi. So er det enno — og kanskje er det nett di kroppen kjenner på trøyttleiken, at dei små gledene vert so store.
Langs heile pilegrimsleidi hender det at lokalsamfunn opnar dørene. Det er ikkje uvanlegt at eit gardsbruk byd på ein utedo og ein heimebaka bolle. Slike møte — ofte heilt ut av det blå — vert små glimt av ein gjestmildskap som hev djupe røter i gamal kristen tradisjon. Å taka imot den handfarne som um det var Kristus sjølv, det er ein tanke som hev bore frukt i mange bygdelag. Her er det ikkje dei store ordi som tel, men den varme koppen og den opne døri.
Soleis vert det heilage og det kvardagslege fletta saman. Pilegrimsferdi er ikkje berre stille beding i ei kald kyrkje, men og eit smil ved eit bord, ein samtale i regnet, eit stille «takk» for maten. Skal ein gå langt, treng ein ikkje berre tru, men og ein stad å kvila føtene — og kanskje ein kanelbolle til.
Kjelde: Adresseavisen