Utsira er den kommunen i Noreg med færrast ibuarar, men havområdet utanfor øyi kann verta ein av dei største arenaene for framtidsretta energi. Det er eit sjeldant samanfall av lite land og store høve.
Når partiet Høgre no gjev klarsignal til flytande havvind på Utsira Nord, er det eit steg frametter for eit prosjekt som lenge hev vore på teiknebordet. Den ferske kvalitetssikringi styrkjer tilliten til at utbyggingi kann gjerast på ein trygg og god måte, og at framdrifti ikkje treng stogga ved neste krossveg.
Det særmerkte med flytande turbinar er at dei ikkje treng stå fast på havbotnen. Dei vert ankra upp, men kann plasserast på djupt vatn der vanlege botnfaste turbinar ikkje når ned. Det opnar heilt nye havområde for vindkraft, og gjer Noreg til ein naturleg heimstad for teknologien.
For Utsira-samfunnet er dette ei ny side av eit gamalt tilhøve til havet. Her hev folk alltid lese vind og ver før dei la ut på sjøen. No kann den same vinden gje lys og varme i stovor langt innetter land. Det er ei vending som byggjer på det som øybuarane alltid hev kunna: å leva med naturkreftene, ikkje berre mot dei.
Norsk industri hev i mannsaldrar bygt skip, plattformar og utstyr for krevjande havtilhøve. Den kunnskapen ligg klar til bruk i flytande havvind, frå stål som toler bølgjone til system som held anker og linor i orden. Dette er eit felt der Noreg ikkje byrjar på bar bakke, men kann ta med seg ein heil arv av havteknologi inn i den grøne umveltingi.
Framdrifti for Utsira Nord er difor meir enn eit spursmål um kilowatt. Det er eit spursmål um korleis Noreg skal leva av havet og vinden i dei komande tiåri. Når politiske vedtak og faglege vurderingar no peikar same vegen, ligg tilhøvet betre til rette enn på lenge. Det lover godt for øyi, for kysten og for eit energiskifte som treng både framsyn og tolmod.
Kjelde: Aftenposten
