Det er lett å lata seg riva med av dei store oratori um kunstig intelligens, anten ein ser det som ei trugsmål eller ei frelsar. Men midt i all ståheien er det lett å gløyma at KI alt hev gjort verdi til eit betre stend for mange menneske, på stillferdige og grunngjevne vis som sjeldan fær overskrifter. Det er nett dette som gjeld når me ser på dei ti områdi der KI alt hev bragt verdi framover.
Fyrst og fremst er det i medisinen at ein ser dei største og mest gripande framstig. Når KI no kann finna sjukdomar som kreft på eit mykje tidlegare stend enn det menneskjelege auga maktar, er det ikkje berre ein teknologisk sigersfagnad. Det er eit samband millom maskini og vanleg folk, ei stillferdig hjelp som vaktar liv og lindrar plågor. For den som sit og gruvar seg på ei diagnose, kann dette tyda von der det fyrr berre var otte.
Likeins er det i klimavitskapen, der datamodellar lærde av historiske mønster gjev oss eit finare og meir pålitelege bilete av kva som ventar oss. Ikkje som eit handfast svar, men som eit verktøy til å gjera seg upp ei meining. Og det er i det små, i kvardagslege ting som å spara straum i husi eller på fabrikkane, at vinningi vert størst. Det er eit arbeid som krev lærdom og tolmod, men som lønner seg for både lommeboki og klodi.
Men det som kanskje er det aller mest lovande, er måten KI vert nytta til å setja i verk gamal kunnskap på nye vis. Ein ser det i jordbruket, der bønder kann mæla nøyaktig når det er tid til at vatna eller gjødsla, so dei slepp å kasta bort på ting som ikkje gagnar. Eller i språkvitskapen, der eldgamle talemål og dialektar vert skrivne ned og hjelpte fram av maskiner som skynar tonar og ordformer som elles kunde ha runne ut i gløymsla. Her møtest det nye og det gamle på ein måte som gjev von for at den rike språkarven vår ikkje skal gå tapt i ei einsretta digital framtid.
So trass i at mykje av snakket um KI er uppspilt og stundom ovdriki, er det grunn til å sjå lyst på det. For med den stillferdige bruken av kunstig intelligens i medisin, klima, jordbruk og kulturvern, ser me at verdi ikkje stend stille. Me går framover, ikkje altid med store steg, men med små og visse som gjer kvardagen lettare og framtidi lysare. Og det er noko å halda fast i.
Kjelde: Forskning.no
Leave a Reply