Ein ljosprikke steig mot skyene frå ein avsides trøndersk kystplass – og i nokre få sekund var himmelen ikkje lenger ei grensa. Dette hendingi, som nyleg er meldt på vestmennene.no, syner at norsk romferd veks fram på breiddfulle skaparkrefter og lokalt pågangsmot. Elden under raketten er ikkje berre teknisk fysikk; det er eit uttrykk for den same utferdshugen som fyrr i tidi dreiv trønderske sjøfolk yver storhavi.
Det er lett å tenkja seg kva for ei spenning som låg i lufti då tidslæsingi gjekk mot null. For dei unge ingeniørane som hev arbeidt natt og dag, er ein slik uppskyting ikkje ein kvardagskost. Dei hev soleis fenge røynt at tolmod og vilje kann lyfta ein idé frå teiknebrettet og heilt ut i verdsromet. Her ligg òg ei påminning um at stordom i teknikk ikkje alltid treng koma frå dei vanlege storbyane; Trøndelag hev på ny synt at djup fagkunne finst der ein minst ventar det, når berre tilhøvi ligg til rettes.
Historisk set er rakettutsendingi ein arvtakar etter gamal astronomisk kunnskap. Dei norrøne stamfedrane las stjernone fyre å finna vegen yver hav, og no kan deira etterkomarar senda eigne farkostar upp millom deim. Det er eit fagert samband millom fortid og framtid, og ein kjelde til styrke fyre heile bygdi som hev stade saman um prosjektet. Når ein heil landsdel ser upp mot ein raudglødande prikk som susar mot himmelkvelvet, vert det synleg at draumar er smittsame.
Det tekniske framsteget er meir enn berre eit stykke lærerikt arbeid fyre nokre få. Det opnar døri fyre eit nytt næringsliv og nye arbeidsplassar i distrikt som kanskje elles hev vore sette i skuggen. Raketten som no kvilde på ein steingrunn av lokal vilje, peikar framyver mot ei tid då Noreg ikkje lenger er ein undangøymd granne i den romske familieskapen. Alt dette byrjar med ei lita gnisting – og ein gjeng som ikkje let seg skræma av tyngdi i eigne forventningar.
Dette nyhendet er difor meir enn ei teknisk vinning. Det er ei soge um menneske som vågar, um eit samfund som hev tru på eigne krefter, og um ei verd som stadig veks seg større. Frå no av vil borni i Trøndelag veksa upp med vitet um at det finst ei paddehatt av eld som ein gong stod på deira eigen jord – og at dei sjølve ein dag kann fylgja same bana, anten på verkstaden eller i tankane. Det er slikt som byggjer ein lut for morgondagen.
Kjelde: Adresseavisen
