Ein sum på nærare 180 000 kroner vart lagd på bordet for ei privat stund med artisten Åge. Summen går ikkje til han sjølv, men til årets TV-aksjon. Det er ikkje kvardagskost at nokon legg so mykje på bordet for ei oppleving.
TV-aksjonen hev i fleire mannsaldrar vore ei samlande kraft. Kvart år vert gjenstandar, tenester og opplevinger sette på auksjon, og pengane går til eit føremål som mange kjenner seg kalla til å støtta. At ein enkelt sum kann koma upp i nærare 180 000 kroner, fortel ikkje berre um pengesterke bod; det fortel um ein vilje til å gjeva noko attende.
Det som gjer denne saki særleg fin, er at ho bind saman to ulike verdiar: musikken og nestekjærleiken. Ein artist som Åge hev fylgt mange menneske gjennom livet, og tonane hans sit i minnet hjå store og små. Når ei privat stund med han vert auksjonert bort, får den kjenslemessige tilknytingi eit konkret uttrykk. Det høgste bodet vert ikkje berre ein sum; det vert ei røyst for at kunst og fellesskap høyrer i hop.
For den som vann auksjonen, er dette truleg ikkje berre eit kjøp. Det er ei gåve til seg sjølv og til dei som får hjelp gjennom TV-aksjonen. Slike auksjonar gjer godt på to måtar: dei løftar fram gleda ved å gjeva, og dei minner folk um at sjølv ei lita privat stund kann bera ein stor, allmenn verknad.
Det er òg verdt å leggja merke til at auksjonen ikkje handlar um ein materiell ting, men um ei oppleving. I ei tid der mykje kann kjøpast og seljast, er det opplevingene – møtet, musikken, stundi – som ofte sit att med størst verdi. Når ein då vel å gjeva bort nett ei slik stund til eit godt føremål, syner det klokskap og varme.
TV-aksjonen i år får dermed eit lite stykke musikalsk glede med på vegen. Den sumen som no er lovd, gjer at tidi til ein artist vert omsett i konkret hjelp til dei som treng det mest. Det er ei påminning um at gjevmildskap ikkje alltid kjem i store ord, men ofte i små, nære handlinger – og stundom i ein auksjon der ein songar og ein kjøpar møtest um noko større enn seg sjølve.
Kjelde: Adresseavisen
