Ein time med ein robot som vaskar kjøkenet kostar 30 dollar. Det er ikkje vekas tilbod – det er verkelegdom i San Francisco.
Tau Robotics, som avisene no skriv um, hev byrja å senda humanoide robotar heim til folk for å hjelpa til med husvasken. Dei kann støvsuga, vaska bad, tørka av bord og benkar, rydda upp rot, tømma søppel og jamvel gjera hovudreingjering av kjøleskap og lister. Det er ei tenest som hev vore ein draum i mannsaldrar.
Det som gjer dette ekstra tiltalande, er at robotane ikkje er åleine um verket. Kvar robot vert styrd av ein menneskeleg operatør saman med kunstig intelligens. Operatøren ser det roboten ser og leider armane, medan AI hjelper med å kjenna att gjenstandar og finna veg. Denne samansmeltinga av menneskeleg dømmekraft og maskinell presisjon gjer at roboten kann klara uppgåvor i ulike hus utan å ha kartlagt alt på fyrehand. Det er ikkje eit tilbakesteg frå full automatisering – det er eit smart val som tryggjer kvaliteten og minskar risikoen for feil.
I tidlege framtidsvisjonar såg ein gjerne for seg heilt sjølvstyrde maskinar. Men røyndi hev synt at heimen er ein vand stad for ein robot. Kvar stove, kvar krå hev si eiga innreiing, og eit plotseleg hinder – ein leikebil på golvet, ein katt som gjeng framum – kann setja ein automatisert maskin fast. Ved å la eit menneske sitja med i styringi, fær roboten ei smidig tilpassingsevne som rein AI enno ikkje hev. Slik vert det eit samspel der begge partar gjer det dei er best på.
For huseigarane tyder dette meir enn berre eit reint hus. Det tyder fritid – tid til å vera saman med familien, dyrka ein hugnad eller berre kvila. For eldre og dei med nedsett rørsleevne kann hjelp til husvasken vera skilnaden på å greida seg sjølve og å vera avhengige av andre. Her kjem teknologien ikkje som ein framand makt, men som ein venleg hand.
Selskapet hev valt å starta smått, med venteliste og eit avgrensa nedslagsfelt. Det er eit godt teikn. Mange teknologinyvinningar hev lide under for snøgg utrulling og for lite utprøving. Tau Robotics tek seg tid til å byggja upp røynsle og tillit. Det minner um gamal handverksvisdom: betre å byrja smått og gjera det godt, enn å ro i veg med uferdige produkt.
Det er enno langt fram til den fullkomne tenarroboten frå science fiction-bøkene. Men det fyrste steget er teke. Ein kann ikkje anna enn å gleda seg yver at nokon hev mot til å realisera draumen, og at dei gjer det med ei klok blanding av menneskeleg innsikt og teknisk snille. Ein dag vil slike robotar kanskje vera like vanlege som støvsugaren. I dag er det eit lite under i nokre få hus i California, og eit lovande telkn for alt det gode teknologien kann føra med seg.
Kjelde: ITavisen
