Fem kommunar står att i tevlingi um Busetjings- og integreringsprisen. Oppdal er ein av deim. At ei fjellbygd vert løfta fram på denne måten, er ikkje kvardagskost.
Prisen peikar mot noko djupare enn tal og skjema. Å ta imot nye ibuarar, finna husrom, skapa møtestader og byggja nettverk krev tolmod. Ein kommune som lukkast med dette, gjer ofte meir enn å fylgja reglar; han byggjer eit lokalsamfunn der folk vågar å verta buande. Nominasjonen til Oppdal er difor ei påminning um at integrering ikkje berre er eit prosjekt på papiret, men eit arbeid som skjer millom grannar, på skulen, i idrettslaget og i kvardagen.
Ein slik pris vert ikkje til av seg sjølv. Han byggjer på lærarar som tek imot nye elevar med tolmod, på grannar som helsar ved postkassen, og på kommunalt tilsette som ser kvar einskild som meir enn eit saksnummer. Når ein kommune vert nominert, er det denne breidda av små hendingar som fær nasjonal merksemd.
Ordet busetjing kjem frå det gamle norske ordet for å sitja ned og slå rot; integrering fortel um å gjera noko heilt. Saman peikar dei på ein gammal draum: at nye folk skal høyra til, ikkje berre ha ein adresse. Dette gjer prisen meir enn ei årleg utmerking. Han minner um at språk og samfunn heng saman.
Slike prisar hev ein eigen verknad. Dei set ljos på det som elles gjerne er stilt arbeid. Når Oppdal no står saman med fire andre kommunar, fær bygdi eit høve til å syna fram korleis lokale krefter hev gått saman. Det er ikkje fyrst og fremst ein tevling um å vinna; det er ei høgtid for alt det gode som alt er bygt.
Historisk hev norske fjellbygder vore stader mange reiste frå. No snur biletet seg fleire stader, og bygder som Oppdal tek imot menneske med ulike bakgrunnar. Det er ein stille styrke ved landet at tilflytting ikkje lenger berre er eit storbyfenomen. At ein kommune i fjellheimen er nominert, fortel at det finst rom og vilje der mange kanskje ikkje ventar det.
Uansett kven som fær prisen til slutt, hev nominasjonen alt sett spor. Den gjev lokalsamfunnet noko å samla seg um, og den viser at arbeidet med busetjing og integrering er verd å heidra. For Oppdal er dette ein dag til å vera nøgd med eige arbeid, og ein påminning um at vegen vidare er like viktig som målet.
Kjelde: Adresseavisen