Fem prisar, same land, same året. Noreg tok alle fem då Nordisk råd delte ut prisane sine, og det er ei hending som gjer at folk set kaffikoppen ifrå seg.
Dei fem prisane femner um litteratur, barne- og ungdomslitteratur, film, musikk og miljø. At eitt land vinn alle samstundes, syner at norsk kulturliv ikkje er avhengig av eit einaste ljost hovud, men byggjer på ei brei rørsle av skapande menneske. Det er lett å tenkja at små land må nøgja seg med ein pris her og ein pris der. Når alle fem går til Noreg, vert det klårt at det ikkje er tilfeldig.
Nordisk råd sine prisar er noko serskilt, di vinnarane vert peika ut av fagfolk frå heile Norden. Ein norsk vinnar må difor ha klart å fanga noko som talar på tvers av landegrensone. Det er ikkje berre ein nasjonal klapp på akselen; det er eit prov på at forteljingane, tonane og tankane frå Noreg når inn til grannane. I ei tid då mykje vert målt i kroner og øyre, er slike prisar ei påminning um at åndeleg arbeid hev verd i seg sjølv.
For dei som arbeider med norsk mål, er det og glede i slike storhendingar. Mange av vinnarane gjennom åri hev nytta nynorsk, bokmål eller andre mål i verki sine. Målet er ein del av den rikdomen som vert løfta fram. Når eit lite land tek alle fem prisane, er det og eit vitnemål um at det går an å hevda seg internasjonalt utan å gjeva slepp på eigen identitet. Nordisk samarbeid byggjer på at dei einskilde landi held fast ved sin eigen kultur samstundes som dei lærer av einannan.
Difor er denne utdelingi meir enn eit resultat. Ho er eit bilete på eit kulturliv som lever, som tør å vera mangfaldig, og som får merksemd langt utanfor eigne landegrenser. Noreg hev vunne alle fem prisane i år; det er lov å la seg gleda over det, og lata det vera ei oppmoding til å halda fram.
Kjelde: Adresseavisen
