Ein konge som legg den fyrste reisa si til Nord-Noreg, gjer eit tydeleg val. Han kunne ha starta i hovudstaden, men set i staden kursen dit landet er vidast og ljosaste på denne tida av året. Neste veke tek kong Haakon det valet, og mange rundt om i landet kjem til å fylgja reisa med varmt hjarta.
Det er ikkje so rart at namnet Haakon vekkjer noko hjå folk. I norsk soge hev kongar med dette namnet stade for eit samlande virke, heilt frå gamal tid til kong Haakon den sjuande kom til landet i 1905 og vart eit symbol på fridom og sjølvstende. Når ein ny konge no ber dette namnet, knyter han seg til ein lang og stolt tradisjon. Den fyrste reisa er ikkje berre ein tur; ho er ei markering av at kongedømet skal femna um heile riket.
At turen går nordover, gjev eit serskilt samband med land og folk. Nord-Noreg hev alltid vore ein landsdel der avstandane er store og veret set vilkåri. Samstundes er det ein landsdel med ei rik historie, sterke lokalsamfunn og ei evne til å klara seg gjennom tøffe tider. Når kongen kjem dit fyrst, fær mange oppleva at dei ikkje er ein utkant, men ein sjølvsagd del av det norske fellesskapet. Det er ein tanke som gjer godt, og som kann minna oss på at eit land ikkje vert bygt frå sentrum åleine.
Kongelege reiser hev i mannsaldrar hatt ei serskild tyngd. Dei samlar bygder og byar, dei set små stader på kartet, og dei gjev born og vaksne eit minne dei ber med seg. For mange vert møtet med kongen ei oppleving av at historia er noko levande, ikkje noko som berre finst i bøker. Den fyrste reisa til kong Haakon kann difor gje ny kraft til den lokale stoltheiti og til trui på at heile landet tel med.
Det er heller ikkje til å koma ifrå at ein slik reise skapar nysgjerrigheit og forventning. Folk vil stilla seg langs vegen, pynta med flagg og fine klede, og dei vil fortelja kvarandre um det som hende på den dagen kongen var der. Mange kjem til å hugsa det i mange år. Slike stunder bind saman generasjonar, og dei syner at kongedømet i Noreg ikkje er eit framandt symbol, men ein del av kvardagen til folk.
Når kong Haakon set kursen nordover, er det ei fredeleg og samlande byrjing på eit nytt kapittel i soga um Noreg. Det er verd å gleda seg over, og det er ei påminning um at landet er større og rikare enn det ein fær auge på i det daglege. I ei tid med mykje støy og mange skarpe ord, er det godt å sjå ei statsform som talar med roleg røyst og legg vekt på det som sameinar.
Kjelde: NRK