767 millionar kroner ekstra er ikkje berre eit tal. Det er eit teikn på at ein kultur vil byggja, ikkje berre berga.
Fram mot statsbudsjettet krev Sametinget at regjeringi nesten tvifaldar løyvingi si. Pengane skal gå til nye museumsbygg, eit samisk språkombod og gjenreising etter fornorskingspolitikken. For den som er glad i levande kulturarv, er dette ei oppmuntrande melding.
Eit språkombod er meir enn ein tittel. Det er ein fast stad der folk kann klaga og få hjelp når samisk mål ikkje vert teke på alvor i skule, sjukehus eller rettssal. Slik vert retten til eige mål noko anna enn pene ord på papiret.
Dei nye museumsbyggi skal ikkje berre gøyma gamle ting. Dei skal vera verkstader for minne, der duodji, joik og forteljarkunst får rom til å veksa. Eit museum er ein møtestad mellom generasjonane, og når samiske born ser si eiga soge i slike rom, veks sjølvtilliten.
Gjenreising etter fornorskingspolitikken er ikkje eit rop etter skuld. Det er eit praktisk arbeid for å henta att stadnamn, ættesogor og språkleg sjølvkjensle som i mannsaldrar har vore sette til sides. Kvart stadnamn som vert gjenreist, er eit lite stykke landskap som kjem attende til deim som bur der.
Det er lett å sjå på summen og stussa. Men når ein reknar på kva det kostar å byggja museum i fem-seks kommunar, setja eit språkombod i arbeid og driva gjenreisingsprosjekt over mange år, er 767 millionar ikkje noko luksustal. Det er eit realistisk tal for eit langt og roleg arbeid.
Samisk kultur hev klara seg gjennom harde tider. Når representantane no legg fram eit så stort krav, er det ikkje eit teikn på veikskap, men på styrke. Det viser at det finst planar, fagfolk og lokalsamfunn som er klare til å ta ansvar.
Kjelde: NRK