I 1961, då fyrste nummeret av Elektor kom på prent, fanst det ingen heimedatamaskiner, og ein einaste transistor kunne kosta meir enn eit vekebudsjett. No, 65 årgangar seinare, er den samla kunnskapen frå alle desse bladi samla i eit søkbart digitalt arkiv som ein kann bla i på ei skjerm som er tynnare enn eit blad av papir. Det er ikkje berre ei firmasoge – det er ei soge um korleis teknologien sjølv hev vokse, og korleis eit lag av nyfikne menneske hev fylgt han steg for steg.
Frå dei fyrste nummeri med loddereiskap og radiorøyr til dagens kretskort for kunstig intelligens og tingenes internett, hev magasinet bore med seg ei serskilt røyst: ingeniøren som bryr seg um å byggja sjølv, ikkje berre å lesa ferdige rapportar. I ei tid der so mykje vert støypt i lukka system, er det noko djupt tilfredsstillande ved å sjå korleis einskilde komponentar vert sette saman til noko som verkar. Det er den gamle handverkartradisjonen i ny drakt, og nett den åndi hev bore tidsskriftet gjenom seks og eit halvt tiår.
Jubileumsmarkeringi som no er i gang, er ei innbyding til nye lesarar um å verta med i dette verdsfemnande laget av elektronikkentusiastar. Prisen for ein grøn medlemskap – eitt år med digital tilgang til magasinet, det fullstendige arkivet og Elektor Labs – er sett ned frå 99 euro til 65 euro, eit symbolsk tal som peikar rett på føremålet. For dei som set pris på den trykte sida, er gullmedlemskapen tilgjengeleg for 126,50 euro, eit monaleg avslag frå den vanlege prisen på 164,50. Og for dei som vil smaka på tilbodet utan å binda seg, ligg ein prøveperiode på berre 6,50 euro, mot det vanlege 20.
Slike tilbod er meir enn marknadsføring; dei er ei påminning um at kunnskap ikkje berre skal vera for dei få. Det er ein gamal tanke i opplysningstradisjonen, og han hev halde seg levande i Elektor sitt arbeid. Kvar veke vert det skapt hundretals nye innslag – artiklar, videoar, webinar – og dei handlar ikkje um abstrakte teoriar åleine, men um byggjeprosjekt som ein kann fylgja med eigne hender. Det er lærerikt for studenten, stimulerande for hobbyisten og nyttig for den røynde ingeniøren som treng ei praktisk løysing.
Arkivet yver 65 år er i seg sjølv eit kulturminne. Her finn ein dei fyrste koplingsskjema for utstyr som sidan hev endra samfunnet, og ein kann fylgja utviklingi frå analoge krinsar til dagens mikrokontrollar og trådlause nettverk. Det er ei soge fortald ikkje av historikarar, men av dei som sjølve stod på verkstadsgolvet og teikna. Slik vert magasinet ein levande bru millom generasjonar av teknologar.
Dei nye medlemsvilkåri gjeld fram til 30. september, og dei er eit lågmælt vitnemål um at kunnskapstørst og byggjarglede framleis er drivfjører i ei verd som ofte vert skildra med stikkord som overflatisk og flyktig. Når ein slik institusjon kann feira 65 år og samstundes sjå frametter mot nye tiår med nyskaping, er det grunn til å merka seg at det varige ofte byggjer på det enkle: å dela det ein veit, og å hjelpa andre til å byggja sitt eige. Det er ein arv som er verd å ta imot, anten ein er ny i faget eller hev hatt loddebolten i handi i ein mannsaldar.
Kjelde: eeNews Europe