Ein såra ukrainsk soldat vart lyft ut or eit minefelt av ein flygande drone med seks rotorar. Verdi hev ikkje set maken. Då bakken var stengd av miner og fiendtlege drone, valde brigaden luftvegen.
Det som gjer denne hendingi so stor, er ikkje berre sjølve flygeturen. Det er at eit tungt heksakopter frå det ukrainske selskapet Gurzuf Defence vart nytta til noko heilt nytt: å bera eit menneske burt frå ein frontposisjon der bakkeevakuering var umogeleg. Fyre dette hadde slike dronar frakta mat, vatn og utstyr. No vart dei livbergarar.
I tidlegare krigar måtte båreberarar og sanitetshundar gå inn i elden for å henta dei såra. Det kosta mange liv. Når ein no ser ein flygande maskin gjera same arbeidet, er det eit bilete på korleis trongen skapar ny vinning. Det er ikkje berre våpenteknologi som utviklar seg i ein krig; hjelpearbeidet gjer det same.
For dei som arbeider med redningstenester heime, peikar dette frametter. Ein drone som kann lyfta eit menneske, kann òg nyttast i fjell, flaum og ulende der vanlege køyretøy ikkje slepp fram. Det som byrja som eit krigstiltak, kann difor verta ei gåve til fredstidi. Utviklingi av tunge dronar er alt i gang på ymse område, og det er grunn til å fylgja med på korleis denne teknologien finn nye vegar.
Det mest vonfulle i nyhendet er likevel det menneskjelege. Ein gjeng spesialistar frå 92. stormbrigade tok på seg eit uppdrag dei aldri hadde gjort fyrr, av di ein sambygding låg såra. Dei kasta ikkje upp hendene. Dei valde å prøva. Slikt mot er verd å halda fram.
Historia um flygande redning er ikkje ny. Draumen um å nå dei som er avskorne, hev fylgt folki i alle tider. No fær draumen vengjer. Det er ei påminning um at sjølv i dei mørkaste tilhøve finst det krefter som dreg livet uppetter, ikkje ned.
Kjelde: ITavisen