Vestmennene

Tag: Innebygde system

  • Cyber Resilience Act, Del 2: Security by Design vert obligatorisk

    Cyber Resilience Act, Del 2: Security by Design vert obligatorisk

    Frå 2027 vert det påbode å ha tryggleiken innebygd frå fyrste tankevekking – ikkje som ein lapp, men som ein grunnstein. Det nye kravet i EU-forordningi Cyber Resilience Act er ikkje berre eit lovteknisk tillegg; det er eit idéhistorisk skifte for heile den innebygde elektronikkindustrien.

    Tidlegare var det vanlegt å tenkja på digital tryggleik seint i utviklingsløpet, ofte som eit hastverksetterarbeid. Det vert det no slutt på. «Security by Design» tyder at tryggleikstiltak vert eineboren i krav, arkitektur og designval frå dag éin – på line med funksjonell tryggleik, elektrisk tryggleik og elektromagnetisk kompatibilitet. Det er ein «shift-left»-tankegang som utviklarar av innebygde system og IoT-einingar no må gjera til sin eigen.

    For mange teknologiverksemder kann dette høyrast ut som ein tyngande regel, men i røyndi er det eit krav som dreg heile produktlivsløpet i ei tryggare lei. Når eit lag set seg saman – maskinvarefolk, programvareutviklarar, tryggleiksingeniørar, innkjøparar og produktleiarar – og tidleg modellerer truslar og vurderer angrepsflater, vert resultatet ein slankare og meir robust arkitektur. Unødige grensesnitt og protokollar vert kutta, debug-portar stengde, og oppdateringsmekanismar bygde inn med éin gong. Slik fær ein færre overraskingar og langt færre sårleikar.

    Det andre store prinsippet er «Secure by Default» – at kvar eining vert levert med trygge standardinnstillingar. Ikkje meir standardpassordet «admin» eller opne telnet-tenester. Forbrukarar og verksemder skal kunna knyta einingi til nettet utan å uroa seg for at nokon alt hev teke henne i bruk. Dette er særleg viktugt for dei mange innebygde systemi som står urørte i ti–femten år, som sensorar i vasskraftverk eller overvakingsutstyr i fabrikkar. Tryggleiken skal vara gjennom heile levetidi, ikkje berre på leveringsdagen.

    Det mest gledelege med den nye forordningi er at ho tvingar fagdisiplinar saman. Tryggleik vert ikkje lenger eit særfelt, men eit kollektivt ansvar som skaper sterkare teknologimiljø. Det er her ein kann sjå ein djupare kvalitetskultur veksa fram – der kvart ledd i verdikjeda hev auga på tryggleik, liksom ein møbelsnikkar valder kvar bordgang med omhug. Neste steg vert dokumentasjons- og vedlikehaldsfasen, der SBOM og sårleikshandtering kjem i sentrum. Men alt no kann ein gleda seg yver at europeiske produkt med CE-merke frå 2027 vil bera med seg ein tryggleik som er innbakt, liksom gjæren i eit godt brød. Det er eit framsteg som gagnar alle.

    Kjelde: eeNews Europe

  • Advantech rettar seg mot multimodal AI med Qualcomm Dragonwing IQ9

    Advantech rettar seg mot multimodal AI med Qualcomm Dragonwing IQ9

    Ein liten, viftefri boks på storleik med ei brødskuffe kann no tyda fleire sanseinntrykk samtidig – frå kamera, sensorar og styringssignal – med ei kraft som for få år sidan kravde eit rom fylt med utstyr. Advantech, ein gamal kjenning innan innebygde system, hentar fram det nyaste frå Qualcomms Dragonwing-familie og pressar heile 100 TOPS med kunstig intelligens inn i eit kabinett på under to liter. Det er ikkje berre ein stuntprestasjon i taltriks; det er eit vindauge inn i den komande kvardagen der maskiner ser, høyrer og dømer på fabrikkgolvet, i sjølvkøyrande truckar og i smarte butikkhyllor – og der avgjerdene vert tekne lokalt, utan å venta på svar frå ei sky langt burt.

    Det nye systemet, AIR-055, er bygt kring Qualcomm Dragonwing IQ-9075M, og leverer heile 36 GB LPDDR5-minne medan det syg berre 60 watt frå nettet. Det mest slåande er ikkje berre kor lite straum det dreg, men korleis minnet vert utnytta – Advantech melder om opp til 4,5 gonger så effektiv minnebruk som i tidlegare løysingar, avhengig av AI-modellen. Når ein liten kube kann køyra fleire avanserte synsmodellar samstundes og i tillegg tolka data frå trykkluftmålaren, temperaturfølaren og nettverksprotokollane, er me vitne til ei roleg umveltning i industriell automasjon: fleirstraums-AI flytter ut or datasentralen og inn der arbeidet vert gjort.

    Frå eit norsk perspektiv er slike framsteg meir enn berre kuriosa frå elektronikkmesser. Tenk berre på kvalitetsinspeksjonen i ein fiskeforedlingsfabrikk eller på ei batterifabrikk, der kamera skal kjenna att små sprekkar, robotarmar skal plukka og pakka, og alle signal skal loggførast utan stans. Ein herda, viftefri datamaskin som toler frå 20 minusgrader til 55 varmegrader og kann hengja på veggen eller under eit transportband, gjer slike installasjonar mogelege utan dyre klimaskap. Og med støtte for både USB- og PoE-kamera, pluss utviding med GMSL-modular for lengre kabeldrag, er sjølve kamerabruken bygd for røff norsk industri, ikkje berre for reine laboratorium.

    Det er likevel på programvaresida at dette prosjektet viser at det meiner alvor med å korta vegen frå idé til produksjon. BSP Launcher, Edge AI SDK og den nettbaserte tenesta WEDA er ikkje berre støtteverktøy for kresne utviklarar; dei er eit ferdig skjelett der kunden kann henta utvalde AI-modellar direkte frå Qualcomms modellhub – meir enn 300 optimerte modellar ligg alt klare – og setja i gang med testing same dag. Det minner um det same skiftet me såg i margvaror for tjue år sidan, då maskinvareleverandørane slutta å selja berre komponentar og i staden tilbaud ferdige utviklingssett med programvarelag, slik at sjølve maskina vart ein plattform, ikkje eit puslespel.

    I botnen ligg ein stillfarande, men konsekvent lagnad: multifunksjonell AI i ytterkanten av nettet opnar for at sjølv små og mellomstore verksemder kann nytta avanserte syns- og sensoranalyse utan å byggja tung infrastruktur. Det er ikkje lenger berre dei store bilfabrikkane som kann ha synsrobotar; no kann den lokale mekaniske verkstaden, fiskemottaket eller eit lite transportselskap òg få tilgang til same intelligens, pakka inn i ein boks som dreg mindre straum enn ein gamal glødelampe. Og når boksen i tillegg kann handsama fleire sanseinntrykk samstundes – kamera, lyd, vibrasjonsmåling – nærmar ein seg noko som liknar på eit vakse sanseapparat, ikkje berre ei enkel biletattkjenning.

    Framsteget er korkje høgrøysta eller sensasjonsprega; det kjem i ei lita svart eske med nokre bustespenningar av estetisk medvit. Men evna til å køyra multimodal AI på ein 60-watts kant-reknar under golvplankar i eit fiskeoppdrettsanlegg peikar mot ei framtid der maskinene våre ikkje berre ser, men òg skjønar samanhengar – og der nett den lokale datakrafti gjer oss mindre sårbare for avbrot i sambandet. Det er ein tanke som slett ikkje er for liten til å feira.

    Kjelde: eeNews Europe

  • Kva no for Arm Cortex-M-mikrokontrollaren?

    Kva no for Arm Cortex-M-mikrokontrollaren?

    Ein chip på storleik med eit riskorn kann no kjenna att røysti di og svara på nynorsk – heilt utan skylagring eller internett-samband. Det er ikkje science fiction lenger; det er den nye røyndomen i innebygde system, driven fram av ein stille kappgang hjå ARM og partnarane deira.

    Medan toppmodellen Cortex-M85 lenge var kruna på verket for reine kontrollbrikker, melder det seg no ein ny balanse. AI-akseleratoren Ethos-U85, utvikla i Storbritannia, gjer det mogleg å køyra fullverdige språkmodellar og transformatorar på utstyr med minimalt straumforbruk. Det er som om ein bitte liten hjerne vert lagd inn i alt frå armbandsur til jarnbanesensorar.

    Det mest slåande er ikkje berre ytingi, men den breie og opne samarbeidsviljen som ber fram nyvinningane. ARM tel over ti nye mikrokontrollar på veg i marknaden dei komande månadene, og fyrst ute er Alif Semiconductor med ein chip som meister AI-oppgåver radt raskare enn føregangaren. Samstundes hev Renesas og STMicroelectronics alt sendt Cortex-M85-kontrollarar ut i verdi – den sistnemnde jamvel i SpaceX sine Starlink-satellittar, der chipen hjelper til med å sikra nettverkssamband i ytre verdsrom. Det er ei forteljing um teknologi som ikkje stengjer seg inne, men tek steget ut og vert teken i bruk på dei mest krevjande stader.

    Samstundes ser ein framover. ARM tek no til å teikna konturane av ein ny generasjon innebygde system der ein A-klasse-prosessor med Linux-støtte kann ta yver der mikrokontrollaren gjev seg. Det opnar for å vakna frå ein dvalemodus med eit sanntids-operativsystem og veksla til Linux nett når brukaren spør “Kva vert vêret i morgon?” – og svaret kjem frå ein lokal språkmodell som køyrer på akseleratoren.

    Det er ikkje lenger eit spursmål um kor langt ein kann pressa ytingi på éi einskild arkitektur, men korleis ein set saman byggjesteinar som gjer kvardagsting klokare. Med standardiserte verktøykjeder og open kjeldekode hjelper ARM utviklarane med å flytta modellane sømlaust frå gamle til nye akseleratorar. Når ein praktikant med ein laptop kann trena ein modell og hengja han rett inn på ein ris-korn-stor chip, er me komne langt inn i ei ny tid.

    Dette er ei framtid der røysti vert eit like sjølvsagt grensesnitt som tastaturet, og der tingi rundt oss hev auga og øyra utan å vera trugande overvakingsreiskapar. Teknologien er ikkje berre lovnad; han er her alt, og han vert utvikla i ein anda av samarbeid og nyskaping som gjev von for alt me enno ikkje hev sett.

    Kjelde: eeNews Europe

Fylg oss: YouTube Telegram
Meld deg inn i Vestlandske Mållag

Få dei fem viktigaste sakene frå Vestmennene rett i innboksen - éin e-post i veka.

Andre prosjekt: Fjordgefluster.no Nordisches.se Maalmannen.no