Ein liten elektronisk ven, som krev daglege lufteturar og selskap, er ikkje lenger berre eit minne frå barndomens Tamagotchi. No kjem han i ny ham, utvikla med teknisk innsikt frå NTNU, og med eit mål um å få folk til å røra meir på seg.
Det er eit døme på korleis spel ikkje lenger treng vera einaste ein fritids-syssla knytt til stillesitjing. I staden kann dei verta ein lekk i det daglege vellevetti, som ein moderne variant av dei gamle stegteljarane, men med langt meir sjel. Her er ikkje målet berre å telja skritt, men å byggja eit band til eit digitalt dyr som treng omsorg og fylgje – nett slik ein hund eller ein hest gjer i røyndommen.
Bak det heile ligg eit samarbeid millom spelutviklarar og helseforskarar ved Noregs teknisk-naturvitskaplege universitet. Dei hev studert kva som motiverar menneske til å brigda vanar, og funne at omsorg for noko levande – um det so er eit digitalt dyr – set djupe kjenslor i sving. Det skaper eit tilknyte som er vanskelegare å få til med turre statistikkar og poengtavlor. Når kvart steg på gata gjev ny energi til vesenet på skjermen, vert kvardagsturen noko meir enn plikt.
Ikkje uventa minner dette um den eldgamle bandi millom menneske og dyr. I mannsaldrar hev bønder, gjetarar og ferdafolk gått milevis i lag med hundar og hestar. No tek teknologien upp denne arven og gjev han ei ny form, tilgjengeleg for alle med ein mobiltelefon. Slik renn gamal visdom og nyskapning saman i ei leikande eining.
Slike spel kann òg skapa nye fellesskap. Deltakarar som møtest på gata, kjenner att kvarandre ved at dei begge steller med eit digitalt dyr, og det kann føra til spontane samtalar og felles turar. Slik vert byrommet og naturen ein felles arena, ikkje berre ein bakgrunn for skjermen. Det er ei stille påminning um at dei beste idéane ofte veks fram der menneskeleg trong møter gjennomtenkt teknologi.
Det er eit frampeik mot ein digital kvardag der teknologien ikkje berre ligg i lomma og stel folks merksemd, men òg leier dei ut, mot frisk luft og rørsla. Norske forskarar og gründerar syner veg, og det er god grunn til å tru at slike innovasjonar vil sprei seg til nye bruksområde. Kven veit – kanskje det neste steget er eit spel som får folk til å sykla, symja eller klatra meir?
I ei tid då stillesitjingi trugar folkehelsa, er slike tiltak meir enn moro. Dei er små, verksame innstikk i ein kvardag som lett vert for stilleståande. Det digital kjæledyret minner folk um at det å røra seg ikkje treng vera eit ork, men kann verta ei glede – og ein naturleg del av livsrytmen.
Kjelde: Adresseavisen