Eitt mål kann snu ein heil sesong. For Rosenborg vart nettopp det målet sett av mannen med kapteinsbandet. Det sende trønderklubben til Europa – og sette kjensla i kok på Lerkendal.
Rosenborg og europacupane hev vore tvinna saman sidan 1990-åri. Då reiste laget ut og slo store namn, og Lerkendal vart ein arena som heile Europa lærte å kjenna. Denne soga er ikkje berre statistikk; ho er ein del av identiteten til byen og heile Trøndelag. Når kapteinen no fører laget attende til Europaspel, knyt han band til denne stolte soga.
Kapteinsbandet er meir enn eit stykke tøy. Det ber med seg ansvar, tillit og ei særleg rolle i eit lag. At det var kapteinen som sende Rosenborg til Europa, gjev augneblinken ei ekstra tyngd. Leiarar på banen vert ikkje måla berre i pasningar og taklingar, men i evna til å stiga fram når det gjeld som mest. Her leverte han.
Kapteinen sjølv skildra augneblinken med to små ord: «masse følelser». Dei ordi seier mykje. Europaspel er ikkje berre ein tabellplass eller ei inntekt. Det er draumar som vert verkeleggjorde, det er reisor, song og samhald. For supporterane er slike kveldar noko dei fortel vidare til borni sine. Slik vert fotballen ein del av den lokale kulturen, ikkje berre ei fritidssysle.
Deltaking i Europa gjev òg nye høve. Unge spelarar fær prøva seg mot dei beste, klubben fær internasjonal merksemd, og norsk fotball fær eit løft. Det er ikkje berre Rosenborg som vinn; det er eit heilt fotball-Noreg som fær noko å gleda seg til. Slike kveldar skaper tru på at det er mogleg å nå langt, same kvar ein kjem frå.
Kapteinen hev skrive seg inn i Rosenborg-soga på ny. Det er ikkje berre eit mål; det er eit minne som vil leva lenge. Og det er nett slik ein klubb held fram å veksa – ved at nye heltar tek stafettpinnen frå dei gamle.
Kjelde: Adresseavisen