Eit brev med 18 000 kroner i uventa erstatningi landar no i postkassa til norske Volvo-eigarar. Det er ikkje eit teikn på samanbrot, men på at ein av dei mest spennande teknologidiskursane i bilhistoria fær ei avklåring.
I mange år hev lidarsensoren vore framstilt som sjølve grunnfjellet under sjølvkøyrande bilar – eit ekstra auge som skimtar hindringar i myrkret og skodda, langt utanum det menneskelege maktar. Heile bransjen, med Volvo i brodden, sette lidaren på taket som eit teikn på den trygge framtidi. Men no skjer det eit skifte. Volvo bekreftar at samarbeidet med leverandøren Luminar er avslutta, og at dei lova lidarbaserte funksjonane ikkje vil verta realiserte. Dei eksisterande EX90- og ES90-modellane fær behalda det utvendige utstyret, men systemi deira ikkje fær liv. Framyver skal selskapet lite på kamera, nevrale nettverk og kunstig intelligens – nett den same vegen som Elon Musk i årevis hev mana fram som den einaste haldbare.
Musk si åtvaring til Volvo – «Eg freista faktisk å åtvara deim» – hev fått ein særs konkret ettersmak. Han hev drive fram eit poeng som er like filosofisk som teknisk: mennesket køyrer med berre augo og ein hjerne. Viss eit biologisk system kann greia dette, kvifor skal då ein maskin trengja ein dyrebar ljosradar? For norske kundar er dette likevel meir enn ein abstrakt siger for kamera-eine strategien. Dei fær ein sjeldsynt ting i ein industri der funksjonar ofte vert lova og sjeldan ettergjevne – pengar attende. Dei 18 000 kronene tilsvarar utstyrsprisen for lidarfunksjonaliteten som aldri vart levert. Det er eit tydeleg teikn på at Volvo ikkje berre skyt skuldi på programvareutfordringar, men tek eit reelt ansvar for dei vala som er gjorde.
Det er nett slike stunder som viser framgangen i teknologisk tenkjing. Den fyrste bølgja med sjølvkøyring var prega av ein frykt for å missa noko, ein trong til å leggja på lag på lag med sensorar. No er me – som utanforståande observatørar – vitne til ei modning der overflødig tryggleiksustyr vert skakka av, nett som lauv som fell. Og midt i dette stig tilliten til det nye: dei optiske sensorane, som alt er i bilen, og den lærande intelligensen som utnyttar dei. For kundane er denne utviklinga meir enn eit teknisk sidesprang. Ho er ei påminning um at sjølv når ein bilprodusent endrar kurs, kann det skje på ein måte som set folk fyrst. Volvo har ikkje berre late vera å levera ein funksjon; dei hev slege fast at den ikkje kjem, og sett beløpet inn på konto.
Sett i eit vidare ljos er dette eit nytt kapittel i soga um den sjølvkøyrande bilen, der den norske landskapskøyringi nett no vert normgjevande. Dei tronge fjordvegane og dei bråe skoddefalla krev system som er enkle og pålitelege. 18 000 kroner i erstatningi er ein klårare dom enn nokon domstol kann fella: framtidi er ikkje bunden til den utrustningi ein sette sin lit til for fem år sidan. Ho er open, og ho er på veg.
Kjelde: ITavisen
