Dei millionane som inntektene frå Jens Stoltenbergs nyaste bok hev ført med seg, skal ikkje inn på hans eigen konto, men til Utøya AS. Det er ei sjelden og umsveipande handling i vår tid, der ein ser at ein offentleg person gjev bort heile sitt honorar til eit allmennyttigt formål.
Boki, som handlar um hans år som generalsekretær i NATO, vart ein stor salssuksess. No vert forteljingi um internasjonal tryggleik omsett i ein konkret gåve til nasjonal samling og demokratisk ungdomssatsing. Utøya AS, selskapet som eig og driv den historiske leirstaden i Tyrifjorden, tek imot midlane.
Staden hev ein lang og rik historie. Sidan 1950-åri hev ungdomsorganisasjonar samlast der for å læra, diskutera og veksa. Den 22. juli 2011 vart øyi ramma av ei grusom hending, men sidan hev ho reist seg att – ikkje som eit minnesmerke yver tragedien, men som ein levande møtestad for framtidige generasjonar. Med denne gåva fær arbeidet ny kraft.
Handlingi minner um ei gamal norsk dugnadsånd, der kvar og ein legg til det dei kann, for å byggja eit felles gode. Her er det ikkje snakk um små summar, men um eit tydeleg signal: at pengar frå eit liv i stormaktspolitikk og tryggleiksarbeid skal gå attende til det fredfulle arbeidet med å rusta unge menneske til demokratisk deltaking.
Det er ogso ein viktig påminning um at verdi ikkje alltid er bundne til privat vinning. I ei tid då bøker um politikk ofte vert selde som vare, syner Stoltenberg at forteljingi sjølv kann verta ei gåve som varar utover bokpermene. Slik bind han saman to ulike kapitel i sitt eige liv – det internasjonale ansvaret og den nasjonale forankringi – i ei usjølvisk handling.
For Utøya er dette meir enn berre pengar; det er ei stadfesting av at staden hev ein verdi som heile landet kjenner. Og for lesaren av boki vert det ei påminning um at dei store forteljingane um alliansar og krig ofte endar i ei langt stillare, men minst like viktig, soge um samhald og framtidshåp.
Kjelde: Aftenposten
