Eit heilt år på hotell er ikkje noko vanleg utgangspunkt for ei kunstutstilling. Men når Håkon Gullvåg no syner fram nye verk i Britannia, er det nett den lange tida i huset som gjev utstillingi ei eigi djupn.
Gullvåg hev sjølv fortalt at han budde på Britannia i eitt år. Eit slikt opphald gjev ein kunstnar eit nært tilhøve til staden, og det merkar ein i utstillingi. Her møtest verk som vart til i samarbeid med Håkon Bleken, og heilt ferske arbeid frå Gullvågs eigen hand. At desse to namni står side um side, fortel um ein levande tråd i norsk målarkunst.
Samarbeidet mellom Gullvåg og Bleken er eit døme på at kunst ikkje berre er einsam skaping, men og ein samtale mellom menneske. Når ein etablert kunstnar og ein yngre kollega arbeider i lag, kann det opna dører som ingen av dei hadde funne åleine. Dei sams verki ber bod um det, og dei ferske verki syner at Gullvåg ikkje kviler på eldre laurbær.
Britannia er eit av dei mest kjende husi i landet, og hotellet hev vore eit samlingspunkt i byen i lang tid. Når kunsten no får plass i desse romi, vert hotellet meir enn ein utstillingsstad. Det vert ein part i soga um verki, og ein stad der folk kann møta kunsten i ein kvardagsleg og likevel høgtideleg samanheng.
Utstillingi er soleis eit lite stykke norsk kunstsoge, fortald gjennom eit hotell som hev teke imot både reisande, byfolk og kunstnarar. Ho minner folk um at dei gode møta mellom menneske ofte skjer der ein minst ventar det. Når Håkon Gullvåg no syner fram det han hev skapt i lag med Håkon Bleken, og det han hev skapt på eiga hand, er det ein grunn til å gleda seg – både for kunstinteresserte og for alle som set pris på levande tradisjonar.
Kjelde: Adresseavisen
