Eit einaste sekund hev kasta mykje grus i maskineriet hjå moderne datamaskinar. I 1972 vart det fyrste skuddsekundet lagt til, og sidan hev 27 slike sekund fylgt etter. No er det avgjort at den neste korreksjonen fyrst kjem når skilnaden mellom klokkesletti og den astronomiske tidi er ein heil time.
Den koordinerte universaltidi, UTC, skal ikkje lenger få eit nytt lite sekund stukke inn med ujamne mellomrom. I staden let ein visaren gå, og fyrst når skilnaden er vaksen til 3600 sekund, skal klokka rettast etter himmelen. Det er ein frist som ingen no levande kjem til å sjå. Ein time er 3600 sekund, og med den farten som jordi snurrar i dag, tek det kring tusen år fyrr skilnaden vert so stor.
Sidan 1972 hev 27 skuddsekund vorte lagt til verdsuret, sist i 2016. Kvart einaste av dei hev vore eit lite inngrep i den digitale verdi, for programvare skal ha eit svar på kva sekundet heiter, og tidi skal hanga saman. For vanlege folk merkjer ein ikkje eit sekund frå eller til. Men for dei som byggjer satellittar, banknett og kraftliner, er eit sekund ei kjelde til uvisse. Å sleppa dei mange små skuddsekundi gjer at systemi kann tala reinare med kvarandre.
Det er noko vakkert i å tenkja so langt fram. Den romske kalenderen og den gregorianske kalenderen vart ikkje retta på ein gong; det tok mannsaldrar fyrr folket vart samd. No legg dei lærde ein plan som peikar tusen år inn i framtidi. Det er ikkje latskap eller uppgjeving som ligg under. Det er eit val um at eit stabilt sekund er meir verd enn eit sekund som alltid skal rettast. Når den store timen ein gong kjem, får dei som då lever, ei heil eiga uppgåve, og dei vil ha betre reiskapar enn dei som lever i dag.
Soleis er skuddsekundet ikkje avlyst, men lagt i dvale. Det er ei avgjerd som bind saman dei som sette det fyrste sekundet i 1972 og dei som ein gong skal setja den fyrste timen. Tidi gjeng sin gang, og no skal ho sleppa å tikka so ofte.
Kjelde: NRK