Ei teikning med ei kongeleg krone, laga av eit barn på Slottsplassen, kann fortelja meir um glede og samhald enn mange offisielle dokument. Måndag fær desse helsingane og teikningane ein heidersplass i Nasjonalarkivet, og dronning Sonja kjem sjølv for å sjå deim.
Det er lett å tenkja at soga vert skriven av kongar, statsrådar og store hendingar. Men mykje av det verkelege livet finst i dei små helsingane som vanlege folk sender til kongehuset. Når born tek fram fargestiftar og teiknar slottsvakti, blomar eller ei krone, set dei merke etter seg i ei lang, levande line frå tidlegare tider. Desse teikningane er ikkje berre søte; dei er vitnemål um korleis born ser på nasjonen og samfunnet sitt.
Nasjonalarkivet hev teke vare på slike gåver og helsingar i mange år. Det er eit arbeid som krev tolmod og ordenssans, men det gjev landet noko verdifullt: eit mangfald av røyster som elles lett kunne ha vorte gløymde. Ei handskriven helsing frå ein sjuk, ei teikning frå ein skuleklasse, eit brev med ynskje um betre tider – alt dette vert no ein del av det store minnet åt folket.
Når dronning Sonja vitjar arkivet, er det ikkje berre eit høfleg besøk. Det er eit teikn på at kongehuset set pris på dei mange små helsingane som strøymer inn ved høgtider og store dagar. Dronningi hev sjølv synt interesse for kunst og handverk, og born sine teikningar er ofte den fyrste kunstupplevingi eit menneske gjev frå seg. Å ta vare på deim er å ta vare på voni um at borni skal høyra til i soga.
For ettertidi vil slike arkivsaker verta gull verde. Dei syner kva folk tenkte, kva dei håpa på, og kva dei ville fortelja til dei som styrer landet. I ei tid då mykje går føre seg digitalt og fort, minner desse papirhelsingane folk um at ei personleg helsing enno hev tyngd. Dei er små, men dei ber ei stor meining.
Difor er dagen i Nasjonalarkivet verd å leggja merke til. Det er ein dag for dei stille røystene, for borni som teikna, og for alle som hev teke seg tid til å senda ei venleg helsing. Slik vert kvardagen samla inn, og slik vert soga rikare for kvar einaste generasjon.
Kjelde: Aftenposten