Kvifor held eit nitti år gamalt mysterium framleis liv i både fagfolk og vanlege folk? Svaret ligg kanskje ikkje berre i sjølve flyet, men i det flyet stend for.
Amelia Earhart var ein flygar som vart eit bilete på mot og fridom. Då ho forsvann for over nitti år sidan, vart spørsmålet um kvar ho vart av ståande opent. Det er ikkje noko lite mysterium; det er ei gåte som hev fylgt ettertidi gjennom mannsaldrar. Sjølv om mange hev freista å finna svaret, er saki framleis uløyst. Det gjer ikkje soga mindre verd; det gjer ho meir levande.
No er spørsmålet på nytt reist: Ligg flyet i ein lagune i Stillehavet? Ein slik tanke er ikkje berre ei teknisk gransking. Han minner folk um at havet gøymer mykje, og at menneske ikkje hev slutta å undrast. Nye kartleggingsverktøy kann sjå ned på havbotnen med ein klarleik som tidlegare generasjonar berre kunde drøyma um. Dersom flyet verkeleg ligg i ein slik lagune, er det nett slike stille vatn som kann ha halde på løyndomen i lang tid.
Det er noko vakkert i at ein 90 år gamal gåte enno får folk til å leita. Earhart synte at himmelen ikkje hadde kjønn, og at draumar ikkje treng å stoppa ved landegrenser eller vedtekne reglar. Den arven er ikkje avhengig av at flyet vert funne. Men dersom det vert funne, vil funnet kasta ljos over ei av dei mest kjende flyferdene i det tjuande hundreåret.
Å halda fram med å søkja er i seg sjølv ein måte å æra minnet hennar på. Det er ikkje sikkert at svaret kjem i morgon, men sjølve spørsmålet hev alt bore frukt: det held nysgjerrigheiti ved like, og det minner folk um at nokre gåter er verd å fylgja heilt til endes.
Kjelde: Bergens Tidende